شناخت نژاد های سگ

سگ نژاد تیبتان ماستیف

تیبتن ماستیف
4.2/5 - (10 امتیاز)

تیبتن ماستیف سگی تهاجمی، باهوش و لجوج میباشد اما اگر به خوبی آموزش ببیند میتواند با حیوانات دیگر ارتباط برقرار کند. نیاز به فضای آزاد دارد.

تیبتن ماستیف در اصل برای سگ نگهبان برای خانه، باغ و دام ها استفاده می شود ولی این سگ را به عنوان همدم برای اعضای خانواده هم نگهداری می کنند.

دانستنی های نژاد

تیبتن ماستیف Tibetan Mastiff

  • تیبتن ماستیف برای زندگی در آپارتمان مناسب نمی باشد.
  • این نژاد سگ در صبح و عصر نیاز به فعالیت دارد و باید آن را به پیاده روی ببرید اگر وقت این کار را ندارید پس این نژاد مناسب شما نمی باشد.
  • تیبتان ماستیف با خانواده رشد می کند و نباید آن را تنها گذاشت.
  • آنها را نباید بدون محافظ به بیرون برد.
  • تیبتن ماستیف از فریاد زدن ناراحت می شوند آنها بسیار باهوش، لجوج ، مستقل و حساس به حالات انسان هستند.
  • دندان های این سگ را باید هر هفته مسواک کنید. در ضمن مو های آن خیلی کم می ریزد.
  • تیبتن ماستیف را اجتماعی تربیت کنید و گرنه به همه مردم و حیوانات حمله می کند و حالت تهاجمی به خود می گیرد. این روند تا آخر عمر ادامه دارد.
  • این سگ به بچه های کوچک آسیب وارد می کند ولی با بچه هایی که با آنها بزرگ شده اند به خوبی رفتار می کنند.
Tibetan Mastiff

بررسی نموداری سگ نژاد تیبتن ماستیف

در این قسمت ویژگی های هر نژاد به صورت یک عدد از صفر (کم) تا صد(زیاد) نمایش داده می شود. این نمودار به شما کمک می کند تا بتوانید نژاد های مختلف را با یکدیگر مفایسه کنید.

سازگاری 60%
ریزش مو 80%
قابلیت آموزش 60%
سطح انرژی 60%
خوش رویی با غریبه ها 20%
خوش رویی با کودکان 60%
بازیگوشی 60%
دفعات نظافت پوشش بدن 60%
Tibetan Mastiff

تصاویر

آیکون قد سگ

قد بالغ

حداقل 66 سانتیمتر برای نر

حداقل 61 سانتیمتر برای ماده

آیکون سن سگ

میزان عمر

10-12 سال

برای نر و ماده

آیکون وزن سگ

وزن بالغ

41-68 کیلوگرم برای نر

32-55 کیلوگرم برای ماده

تاریخچه

تیبتن ماستیف یکی از کهن‌ ترین نژادهای سگ جهان است و ریشه آن به هزاران سال پیش در فلات تبت باز می‌ گردد. این سگ‌ ها توسط عشایر تبتی و قبایل هیمالیایی برای حفاظت از دام‌ ها و روستاها در برابر شکارچیان بزرگ استفاده می‌ شدند.

محیط سخت و ارتفاعات سرد، باعث شکل‌ گیری نژادی مقاوم، نیرومند و بسیار مستقل شد. روایات تاریخی نشان می‌ دهد که این نژاد در کنار راهبان صومعه‌ ها نیز دیده می‌ شد.

قدرت بدنی بالا و غرایز نگهبانی قوی از همان دوران در آن تثبیت شد.

ذکر این نژاد در نوشته‌ های باستانی چین و حتی سفرنامه‌ های مورخان یونانی دیده می‌ شود که نشان‌ دهنده قدمت و اهمیت آن است. در قرون میانی، این سگ‌ ها به‌ عنوان نگهبان کاروان‌ ها و روستاها شهرت یافتند.

نخستین نمونه‌ های این نژاد در قرن نوزدهم توسط کاشفان اروپایی به غرب معرفی شد. ظاهر باشکوه و توانایی‌ های محافظتی آن توجه علاقه‌ مندان اروپایی را جلب کرد.

از همین دوره روند پرورش کنترل‌ شده این نژاد در غرب آغاز شد.

در قرن بیستم، با بهبود ارتباطات جهانی، تیبتن ماستیف بیشتر مورد مطالعه و استاندارد سازی قرار گرفت. پرورش‌ دهندگان تلاش کردند خصوصیات اصلی این نژاد شامل: استقلال، قدرت، و وفاداریرا حفظ کنند.

با وجود این، این نژاد همچنان اصالت و رفتار مستقل خود را از اجداد کوهستانی‌ اش به ارث برده است. در دهه‌ های اخیر، محبوبیت آن در سراسر جهان افزایش یافت و در بسیاری از کشورها به‌عنوان سگ محافظ یا همراه نگهداری می‌ شود.

امروز تیبتن ماستیف نماد شکوه، استحکام و میراث باستانی سگ‌ های نگهبان آسیای مرکزی است.

بیماری های رایج و بهداشت

تیبتن ماستیف در کل سگ خوب و سالمی است ولی مانند نژادهای دیگر ممکن است مریض شود و شما باید آگاهی کافی را داشته باشید.

  • بیماری دیسپلازی مفصل ران: این بیماری که معمولا در سگ های این نژاد رخ می دهد. سگی که به این مریضی دچار است می تواند به راحتی به زندگی خود ادامه دهد. برای تغییر شکل مفصل ران عواملی مثل ژنتیک و رژیم غذایی دخالت دارد. این بیماری معمولا ارثی می باشد سگ مبتلا ممکن است قادر به زندگی عادی و سالم باشد اما برخی از آنها نیازمند عمل جراحی هستند. اگر می خواهید یک سگ سالم بخرید حتما دقت کنید که پدر و مادر این سگ از نظر ژنتیک بررسی شده باشند.
  • بیماری دیسپلازی آرنج: این بیماری معمولا در سگ های بزرگ رایج می باشد که برای درمان آن معمولا از دارو و در نهایت از جراحی استفاده می شود. این بیماری باعث سستی مفاصل می شود.
  • بیماری لنگش گذرا و یا سرگردان به نام Panosteitis: این بیماری معمولا در سگ های جوان دیده می شود ولی در کل بیماری نادری است. قبل از آن که عمل جراحی روی این سگ انجام شود حتما با پزشک ارتوپد مشورت کنید زیرا ممکن است این بیماری ممکن است با در رفتگی مفصل ران و یا دیسپلازی مفصل ران اشتباه گرفته شود.
  • بیماری کوندریت OCD: این بیماری رشد نامناسب غضروف در مفصل آرنج و یا شانه ها اتفاق می افتد. این بیماری دردناک باعث می شود که سگ نتواند آرنج خود را خم کند. این بیماری از 4 تا 9 ماهگی در سگ ها شناسایی می شود. در این مواقع نباید در مصرف پروتئین در غذای سگ زیاده روی کرد.
  • بیماری کم کاری تیروئید: این بیماری مربوط به غده تیروئید است که علائم آن چاقی، ریزش مو، بی حالی، صرع و دیگر بیماری های پوستی می باشد که با دارو و رژیم غذایی می توان آن را درمان کرد.

سازگاری

یبتن ماستیف ممکن است در حین بازی با کودکان به آنها آسیب برساند برای همین برای خانه هایی با کودکان بزرگتر مناسب می باشد.

نباید در حین بازی با تیبتن ماستیف داد و فریاد کنید زیرا این سگ به صدا حساس است و ممکن است به تعقیب شما و یا کودکان بپردازد و خطر تهدید کند.

مثل هر نژاد سگ دیگر باید به کودکان خود یاد دهید که چگونه سگ را لمس کنند و یا با آن ها بازی کنند و همچنین به آنها بگویید که هیچ وقت در موقع خواب سگ و یا غذا خوردن آنها مزاحمت ایجاد نکنند کودکان به سگ در حال آموزش به هیچ عنوان غذا ندهند.

محل نگهداری

این سگ در خانه آرام است ولی نیاز زیادی به فعالیت و ورزش در بیرون از منزل را دارد حداقل روزی دو بار این سگ را با حفاظت کامل به فضای آزاد ببرید.

تغذیه

در روز دو وعده غذایی با کیفیت بالا به میزان ۴ تا ۶ پیمانه به سگ خود بدهید.

نکته: یک سگ بالغ با توجه به میزان فعالیت و سوخت و ساز بدن خود غذا مصرف می کند به این نکته توجه داشته باشید که هرچه قدر غذای سگ شما با کیفیت تر باشد زودتر سیر می شود و هم چنین سگ خود را عادت دهید که دو بار در روز غذا مصرف کنند نه این که کل غذا را در اختیار سگ قرار دهید.

اگر احساس کردید که سگ شما اضافه وزن دارد، می توانید با استفاده از دست او را آزمایش کنید. دست خود را روی کمر سگ قرار دهید. اگر به آسانی قادر به لمس دنده های سگ بودید، به این معنی است که او اضافه وزن ندارد. اما اگر نتوانستید به راحتی دنده هایش را لمس کنید بهتر است در غذا دادن به او دقت کنید. در دو وعده غذایی به او غذا دهید اما مقدار غذایش را اندازه گیری کنید و کنترل شده سگتان را تغذیه کنید.

رسیدگی و آراستن

این سگ موی بلند و ضخیم، به عنوان لایه رویی دارد و هم چنین در زیر لایه نرم و پشمی دارد. موی این سگ مجعد و یا ابریشمی نیست و کاملا صاف است .

نر های این سگ موی بیشتری نسبت به ماده های آن دارد دور گردن این سگ نیز موی زیادی مثل یال گرفته شده است.

این سگ  رنگ موهای زیادی دارد از جمله رنگ های مشکی، قهوه ای، طلایی و آبی، با یا بدون خال قهوه ای مایل به زرد در بالا و اطراف چشم ها، در کنار پوزه، در گلو است و در بخش داخلی پایینی پاهای جلویی و قسمت داخلی پاهای عقب و قسمت زیرین دم مو کوتاه است.

این سگ بوی کمی دارد و ماهی یک بار حمام برای ان کافی است .موهای بدنش به ندرت می ریزد ولی باید در هفته یک یا چندبار برس زده شود تا موهای مرده از بین بروند.

باید به بهداشت سگ رسیدگی کنید مسواک زدن دندان های سگ باعث می شود که دهان آن بوی بد ندهد و باکتری های دهان از بین برود هم چنین باعث می شود که دچار بیماری لثه نشود.

ناخن های سگ وقتی که بلند شد باید کوتاه شود که آسیب و خراشی به بدن شما وارد نکند .درضمن نباید ناخن های آن از ته گرفته شود زیرا باعث خونریزی شده و بار بعد این اجازه را به شما نمی دهد.

گوش سگ باید در هفته تمیز شود و همیشه بررسی شود چون که می تواند بوی بد و قرمزی که نشان دهنده عفونت است نشان دهد.

سگ های خود را وقتی که توله هستند آموزش دهید.

همیشه دهان او را نگاه کنید که علائم زخم التهاب و … دیده شد فورا به آن رسیدگی کنید.

2 دیدگاه در “سگ نژاد تیبتان ماستیف

  1. سوزی گفت:

    شیریه واسه خودشااا
    واقعا عالی بود مطالب راجب بیماری سگ

  2. زنجانی گفت:

    جان میده باش بری شکار 😂

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *