سگ نژاد استرالیان تریر ( تریر استرالیایی )

نژاد استرالیان تریر که به عنوان یکی از نخستین نژادهای توسعه‌ یافته در استرالیا شناخته می‌ شود، در اوایل قرن نوزدهم میلادی در منطقه تاسمانی پدید آمد. مهاجران اروپایی ساکن این سرزمین به سگی کاری، مقاوم و پرانرژی نیاز داشتند که توانایی مقابله با شرایط سخت محیطی را دارا باشد.

هدف اصلی از ایجاد این نژاد، کنترل جمعیت حیوانات موذی همچون موش، خرگوش و حتی مارهای سمی بود. آنان با تلفیق نژادهای تریر مختلفی که از بریتانیا آورده بودند، از جمله تریرهای اسکای و داندی دینمونت، به پایه اولیه این نژاد دست یافتند. در نهایت، این نژاد در سال ۱۸۹۶ میلادی به طور رسمی در باشگاه کشوری سگ‌ های استرالیا به ثبت رسید.

روند توسعه استرالیان تریر با وارد کردن خون نژادهای دیگر برای بهبود ویژگی‌ های خاص ادامه یافت. گفته می‌ شود برای استحکام بخشیدن به ساختار بدنی و ایجاد رنگ‌ آمیزی منحصر به‌ فرد آبی-برنزه، از نژادهایی همچون تریر یورکشایر و همچنین سگ‌ های تریر از نوع شکسته‌ مو استفاده شده است.

این تلاش‌ ها منجر به ایجاد سگی جمع و جور، با پوششی سیمی و خشن شد که در دو رنگ آبی-برنزه و قهوه‌ای-برنزه ظاهر می‌ گردد. این نژاد به دلیل شجاعت، هوش سرشار و وفاداری مثال‌ زدنی، به سرعت در میان ساکنین مناطق روستایی و شهری استراليا محبوبیت یافت.

در سال ۱۹۶۰ میلادی، این نژاد توسط فدراسیون بین‌ المللی سگ‌ داری (FCI) به رسمیت شناخته شد و استاندارد رسمی نژاد آن تدوین گردید.

استرالیان تریر با وجود جثه کوچک، از ساختار بدنی محکم و عضلانی برخوردار است که نشان از قدرت و استقامت بالا دارد. از ویژگی‌ های بارز این نژاد می‌ توان به سر بیضی شکل، چشمان تیره و بیانگر و گوش‌ های افراشته اشاره کرد که هوشیاری ذاتی او را به نمایش می‌ گذارند. امروزه اگرچه از نقش اصلی خود به عنوان یک شکارچی موذی کاسته شده، اما همچنان به عنوان یک سگ کاری در مزارع کوچک و به ویژه به عنوان یک همراه خانوادگی پرانرژی و محافظ مورد توجه قرار دارد.

روحیه بی‌ باک، کنجکاوی و نیاز به فعالیت بدنی روزانه از ملزومات نگهداری از این نژاد است که در غیر این صورت ممکن است به رفتارهای مخرب روی آورد.