سگ نژاد آناتولی شپرد

به طور کلی هیچ سگی بی عیب و نقص نیست؛ آناتولی شپرد نیز از این قاعده مستثنی نیست. این نژاد نیز مانند سایر نژاد ها دارای بیماری های خاصی می باشند. (توجه: چون تا زمان دو سالگی گواهی سلامت به سگ داده نمی شود پس بهتر است  شما از کسی سگ را خریداری کنید که قبل از دوسالگی سگ را نگهداری کرده باشد) حال به شرح برخی از بیماری های آناتولی شپرد می پردازیم :

• جرب (دمودیکوسیس): در واقع یک بیماری پوستی است و حالت ضعیف آن در توله سگ ها و حالت قوی آن در سگ های جوان روی می دهد. در نوع ضعیف باعث ریزش مو، ایجاد لکه های قرمز و پوسته پوسته شدن می شود که به راحتی برطرف می شود. و در نوع قوی تمام بدن را فرا می گیرد (کرم دمودکس) که باعث ایجاد عفونت و طاسی می شود. در واقع منشا آن یک کرم به نام دمودکس است که در فولیکول های موی سگ وجود دارد که به خودی خود بیماری نیست و ضعف سیستم ایمنی سگ ها باعث می شود که به صورت یک اختلال عمل کند. (توجه: این بیماری مسری نیست و به سگ و انسان سرایت نمی کند.)
• دیسپلازی آرنج: این بیماری بر اساس اختلال رشد استخوان در ناحیه آرنج ایجاد می شود. باعث می شود که مفاصل عملکرد درستی را نداشته باشند و در نهایت باعث لنگی پا و یا ایجاد آرترز در سگ می شود. دیسپلازی آرنج یک بیماری ارثی است. می توان از طریق دارو، جراحی و کنترل کردن وزن سگ تا حدودی جلوی آن را گرفت.
• تیروئید کم کار: یک بیماری غددی است که سبب ایجاد ناراحتی هایی همچون آلوپسی (ریزش مو)، چاقی، کم تحرکی، صرع و هیپرپیگمانتاسیون پوستی می شود.
• دیسپلازی مفصل ران: جز بیماری های ارثی است این بیماری باعث چسبندگی استخوان ها به یکدیگر می شود و به صورت درد در یک یا هر دو پای عقب خود را نشان می دهد. یکی از روش های مناسب برای تشخیص این بیماری غربالگری اشعه ایکس است. به هیچ وجه نباید سگ با این بیماری بزرگ شود. در نتیجه اگر شما قصد خرید این سگ را دارید حتما از نداشتن بیماری در مادر توله مطلع شوید.
• آنتروپیون: یک بیمار داخلی چشمی است که باعث عفونت می شود و دید چشم را تار می کند. معمولا قبل از یک سالگی رخ می دهد. باید قبل از بالغ شدن سگ درمان شود و درمان آن شامل چند جراحی کوچک در بازه های زمانی مشخص است.