سلامت و بهداشت سگ

آلودگی قارچی سگ ؛ 3 نمونه از آن و نقش پوست در پیشگیری و درمان این بیماری ها

آلودگی قارچی سگ ؛ 3 نمونه از آن و نقش پوست در پیشگیری و درمان این بیماری ها

آلودگی قارچی سگ را بیشتر با عنوان جرب می شناسند. این جرب ها را می توان به سه دسته تقسیم کرد. در ادامه این مطلب با ما همراه باشید.

اصولا پوست سگ ، تمام بافت ها ئ اعضاء داخلی بدن را از تهاجم انگل های خارجی حفظ می کند. ضمنا از نفوذ اجسام خارجی و میکروب ها به داخل پوست جلوگیری می کند. بنابراین پوست نقش بسیار مهمی در جلوگیری از نفوذ انداع انگل های خارجی به عهده دارد و می تواند علاوه برا جلوگیری از نفوذ حشرات ، جرب ها ( مایت ) باعث تنظیم درجه حرارت و حفظ میزان رطوبت محیط داخلی بدن را فراهم سازد. ضمنا نقش موثری در تامین یک سری ویتامین ضروری بدن را به عهده دارد.

آلودگی قارچی سگ (جرب ها) :

اصولا جرب ها را به سه دسته تقسیم می کنند. بعضی از آن ها در بدن سگ و برخی هم در بدن سگ و انسان در هر سنی می توانند آلودگی را در سططح پوست به وجود آورند و با علائم خود از قبیل خارش ، سرخی پوست ، ریزش مو ، بوی ناخوشایند ، پوسته پوسته شدن ، تغییر رنگ ، لیسیدن شدید پوست و پوست چرب و فلسی را در سطح پوست ایجاد کنند.

  1. جرب دمودکس
  2. جرب ساریکوپتس
  3. جرب اتودکتس

آلودگی قارچی سگ و جرب دمودکس :

اغلب سگ ها به این نوع جرب ها مبتلا می باشند. سگ های مبتلا به جرب دمودکس ممکن است ضایعات متفاوتی را از لکه های روشن و کوچک تا نقاط خو ریزی به صورت مو ریزی در نقاط مختلف سطح بدن سگ نشان دهند.

در اغلب سگ های مبتلا به این نوع جرب ، بدون این که مشکلی برای آن ها ایجاد شود ، حضور انگل را در پوست قبول می کنند. وجود انگل ههم در پوست با هیچ گونه عکس العمل پوستی همراه نیست.

در حقیقت شاید یک هم زیستی مسالمت آمیز بین انگل و میزبان ( سگ ) به وجود آید. شاید عوامل ایمنی ( قدرت دفاع بدن ) از فاکتور هایی باشد که مانع از فعالیت انگل ( جرب ) در سطح پوست می گردد.

در مواردی که حیوان دچار استرس و حالات عصبی و هیجانات تحریکی می شود ، با تغییر در سیستم ایمنی که با قدرت دفاعی سگ ارتباط دارد ، موجب ایجاد ناراحتی های پوستی برای سگ می شود .

آلودگی قارچی سگ

آلودگی قارچی سگ

به طوری که انگل ( جرب ) در فولیکول های مو و غده سباسه شروع به فغالیت نموده و موجب ایجاد نوعی تورم پوست یا چرکین شدن پوست می شود. محل هایی که می توان این ضاعیات پوستی را بیش تر ملاحظه کرد، در اطراف چشم ، پوزه ، پنجه ها و اطراف شانه حیوان می باشد.

تشخیص باید از طریق نمونه برداری یا خراش از پوست ، دلمه و گسترش در روی لام آزمایشگاهی انجام گیرد ، درمان سگ به این نوع جرب ( دمودکس ) بسیار مشکل بوده و کم تر جواب مثبت می دهد. در گذشته درمان های اختصاصی و قاطع برای این نوع جرب پیشنهاد نشده است.

جرب به صورت حالتی بسیار محافظت شده به زندگی خود ادامه می دهد. معمولا دسترسی به آن گاهی اوقات امکانپذیر نیست. جرب دمودکس در حیوانات جوان منشا ژنتیکی دراد. در حیوانات پیر ، عوامل اندروژن و اگزوژن مانند ( سوء تغذیه شدید ، استرس ، بیماری های تحلیل برنده ) که باعث ضعیف شدن قدرت ایمنی بدن می شوند، در ایجاد آن نقش دارند.

جهت درمان لاز است ابتدا موهای بدن حیوان را کوتاه کرده و بعد با استفاده از شامپوهای حشره کش و تمیز کردن پوست ، در بهبود و التیام پوست کمک کرد. تصحیح جیره غذایی حاوی پروتئین غنی ( گوشت ) و ویتامین و املاح می تواند در بهبود وضعیت کلی حیوان موثر باشد. داروی لازم جهت درمان قاطع و اختصاصی به وسیله دکتر دام پزشک تجویز می گردد.

سارکوپتس ( سارکوپتیک ) :

این جرب بسیار مسری بوده و ممکن است علاوه بر سگ انسان را نیز آلوده سازد. بر خلاف جرب دمودکس ، که معمولا مسری نیست ، ولی بعضی از سگ ها استعداد و آمادگی برای پذیرفتن این نوع جرب را بیش تر از خود نشان می دهند.

این جرب در هر سنی ممکن است سگ را مبتلا سازد. جرب بسیار ریز و اغلب در زیر پوست ایجاد کانال یا نقب می زند و در آن جا تخم گذاری می کند.

اگر چه آلودگی به این جرب ممکن ممکن است پس از مدتی خود به خود بهبود یابد، ولی کنترل و درمان این بیماری در سگ از اهمیت خاصی برخوردار است.

علائم ابتلا شامل نقاط قرمز خارش دار ، خصوصا در نواحی گوش ها ، آرنج و مفاصل بوده ، بیش تر در نواحی کم مو رویش دارد ، در نواحی شکمی و قفسه سینه کم تر دیده می شود. در حالات مزمن ممکن است تمام بدن را به صورت زخم هایی ( بثورات ) یا پاپولی در بر گیرد و باعث کم شدن رشد مو و بالاخره ایجاد الوپسی در سگ گردد. در نواحی الوپسی ، بعدا دلمه های ناشی از جرب مشاهده می شود.

در مواردی که حیوان را برای تمرین ، حرکات بدنی به گردش ، خارج محل زندگی برده می شود، وجود تمرین و تحرک باعث افزایش فعالیت این نوع انگل در پوست شده و با خارش های بسیار شدید در پوست همراه است.

از علائم برجسته این جرب ، خارش دیوانه وار در حیوان و در نتیجه تحریک مرتب در پنجول های خود حیوان بوده ، در نتیجه محل موضع را تحریک و به صورت مکانیکی حفر کانال های زیر پوستی ، مواد سمی مترشحه ، اثر آلرژیک در پوست ایجاد می کند. درمان توسط دام پزشک و ارائه دارو های اختصاصی توسط او خواهد بود.

جرب اتودکتس ( جرب گوش ) :

ضایعات ناشی از این نوع جرب را باید در مجرای خارجی گوش در سگ جست و جو کرد. وجود این نوع انگل در داخل مجرای گوش خارجی ، باعث ایجاد اوتیت خارجی یا گوش درد ، در سگ می شود.

این نوع جرب در سگ ها بیش تر در نژاد سگ هایی که دارای گوشی بلند و آویزان هستند ، دیده می شود. ( مانند نژاد باست و کوکر اشپانیل ). التهاب مجرای گوش خارجی تنها به علت تحریک ایجاد شده توسط جرب نبوده ، بلکه بیش تر به علت ترشحات مومی گوش یا واکس گوش و یا در اثر تحریکات مکانیکی ناشی از خراش و تکان های مداوم گوش در پاسخ به خارش شدید می باشد. خراش بیش تر در شب و هوای گرم تابستان ایجاد می شود.

آلودگی قارچی سگ ( درماتو فیتوز ) :

در سگ ها بیشترین آلودگی عفونت های قارچی ، در اثر درماتوفیت ها ، باعث ایجاد ( رینگ فرم ) توسط گونه های میکرو سپوروم و تریکو فیتون می شود. اصولا سگ های جوان به آلودگی های قارچی دارای حساسیت بیش تری هستند.

به نظر می رسد ، سگ های پیر ، دارای مقاومت طبیعی بیش تری در مقابل عفونت قارچی از خود نشان می دهند. این نوع مقاومت پوستی نسبت به آلودگی ها قارچی ، به نظر می رسد ، شاید در ارتباط با سن ، بلوغ جنسی ، تغذیه و میزان هورمون ها و یا بروز بیماری های عفونی واگیر در سگ ها در ارتباط باشد. ضمنا وجود ایمنی ( قدرت دفاعی بدن ) نمی تواند در ارتباط با آلودگی قارچی بی تاثیر باشد.

درماتو فیتوز سگ

درماتو فیتوز سگ

آلودگی های قارچی اصولا ضایعاتی را در سطح پوست به وجود می آورند که شبیه نواحی دایره مانند بوده ، اغلب در محل ، موها شکننده و شکسته شده و بافت مرده را در حاشیه های این نواحی مدور ، می توان مشاهده کرد. سگ های مبتلا اغلب حالاتی از پوسته پوسته شدن ، قرمزی پوست را نشان می دهند.

تشخیص بر اساس نمونه برداری و آزمایش کشت قارچ انجام می گیرد ، محیط کشت قارچ باید اختصاصی و در محیط کشت سابورو انجام پذیرد. در صورتی که کشت نمونه ای پوست یا مو مورد بررسی قارچ شناسی قرار گرفت و تشخیص مثبت بود ، سگ را باید تحت درمان ضد قارچ قرار داد ، چون قارچ های سگ برای انسان قابل انتقال بوده ، توصیه های بهداشتی جهت حفظ سلامت افراد خانواده که با سگ سر و کار دارند ، باید رعایت شود.

سگ های آلوده از مجاورت ، برخورد و تماس با حیوانات دیگر تا حد امکان لازم است دور نگهداری شوند. سگ های آلوده بهتر است جدا نگهداری شوند ، درمان تخصصی در سگ های آلوده و هم چنین رعایت اصول بهداشتی در برخورد با این گونه سگ ها ، باید رعایت شود.

گزش حاصل از نیش زنبور :

زنبورهای عسل زمانی به سگ حمله می کنند که انحصارا برای آن ها مزاحتمی ایجاد کرده باشند. زمانی که زنبور نیش می زند ، میزان سم ، نمی تواند از موضع خارج شود و در محل باقی مانده و خود زنبور خواهد مرد.

زنبورهای معمولی در موقع حمله به سگ ، معمولا نیش آن ها صاف بوده ، بنابراین می توانند از موضع خارج و مجددا باعث ایجاد جراحت شوند. نیش زنبور باعث تحریک موضعی همراه با پر خونی و التهاب ادماتوز در سگ گردیده ، همراه با درد و زوزه کشیدن بوده و خود را معمولا روی زمین می غلطاند.

استفده از مواد قلیایی مانند بیکربنات سدیم یا محلول های رقیق شده آمونیوم قابل استفاده در موضع است. در موارد لازم ، مصرف آنتی هیستامین ها توصیه می شود. در صورتی که نیش در داخل دهان و روی زبان به علت شکار زنبور انجام گرفته ، باید فورا به کمک حیوان شتافت و او را به کلینیک ها دامپزشکی انتقال داد. در غیر این صورت مشکلاتی در عمل بلع و تنفس حیوان به وجود خواهد آمد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *